من اصولا انسان شهودی نیستم ولی این روز ها حس عجیبی دارم. یک حس وصف نشدنی در قالب کلمات. یک احساسی که فقط من میفهممش و خدای بالا سرم. این هوا مرا بیش از حد مست کرده و کارایی مادی من تقریبا دارد به صفر میل می کند اما کارایی معنویم مایل به بی نهایت.
این که تو ذهنم دارم ویژگی های طرف مقابلم رو انتخاب می کنم و اهم و فی الاهم می کنم برام سخت تره چون نبود این آدم و نیاز به حضورش توی زندگیم رو هر لحظه بیشتر از قبل حس می کنم.
یه مرز باریک دیگه ای که وجود داره بین احساسی بودن و لوس بودنه. یه آدم احساسی زود متاثر میشه و ممکنه با دیدن یک صحنه قشنگ گریه اش بگیره یا دوست داشته باشه احساساتش رو بروز بده و به همه محبت کنه ولی اونی که لوسه از ضعف یا ناتوانی خودش دائم در حال گریه کردنه. لطفا این آدمای لوس رو هل ندید سمت احساسیا. ممنون.
از مهندسی صدای پادکست رادیو راه واقعا لذت میبرم. خلاقیت زیبایی داره :))
دارم به یه تصور واضحی از حاجی توی ذهنم میرسم و حالا سوال من از شما اینه که کاپ من کو؟؟
من مخالف تیر گوش دادن آهنگ ها از سایت های غیرمعتبرم و همین طور دانلود رایگان فیلم هایی که به صورت قانونی عرضه میشن. ببینید وقتی یکی یک اثری رو خلق میکنه روی اون مالکیت داره. حتما چیزی که خلق میکنه نباید فیزیکی باشه اونم توی این دوره زمونه که تقریبا همه چیز داره الکترونیک میشه. درسته تو ایران کپی رایت و حقوق مالکیت فکری هیچ جایی نداره اما ما از خودمون باید شروع کنیم و فرهنگ سازی کنیم. تو ایران اصولا حکومت جامعه رو دنبال میکنه و اینم یه فرصت دیگه میتونه باشه که خودمون باعث قانون گذاری صحیح بشیم.
از طرف دیگه اونی که آهنگ یا فیلماش رو به صورت قانونی ارائه میده حتما راضی نیست که مجانی ازش استفاده کنیم.
همیشه با شنیدن اسم امیرالمومنین علیه السلام یک حس غروری پیدا می کنم. این که به شما وصل میشوم و از محبین شما محسوب میشوم باعث می شود گوشه چشمانم اشک بشیند و زیر لب بگویم الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایت امیرالمومنین علیه السلام.
شب ضربت تا شهادت مولایمان، شب های تعیین مقدرات یک سال بعدی است. ای تنها امیرالمومنین از شما می خواهم که دستم را بگیرید. شما میدانید که یک سال است که دارم روی زانوهایم ادامه می دهم. دستم را بگیرید و مرا بلند کنید. قول می دهم خودم زانوهایم را از خاک بتکانم و یک یا علی بگویم و در راه شما ادامه دهم. امشب شما شفیع من باشید.
اینم بگم و دیگه بعدش دل ها رو میبرم صحرای کربلا و التماس دعا.
ویسای ویلسون دارن با ابوطالب رقابت میکنن. بهش نمیومد انقد بامزه باشه.
حاجی جان شما میخوای گیمر باش میخوای فیلم باز باش میخوای فوتبالی باش میخوای مافیا باز باش. من پایه همش هستم باهات تا ته.
هوای امشب شبیه قسمت 19 ام سریالای ماه رمضون شده که شخصیت اصلی میره تو کما و همه قرآن سر میگیرن و بک یا الله میگن.